Oczyszczalnie z pakietem / drenem rozsączającym

Przydomowa oczyszczalnia ścieków jest to urządzenie, które oczyszcza ścieki i pozwala na odprowadzenie ich w stanie oczyszczonym do gruntu. W naszym rozumieniu jest to urządzenie:

• autonomiczne: oczyszczające ścieki pochodzące wyłącznie z obiektu, dla którego zostało zaprojektowane
• biologiczno-mechaniczne: rozwiązania mechaniczne faworyzują w maksymalny sposób procesy biologiczne będące podstawą działania oczyszczalni
• grawitacyjne: w ogromnej większości przypadków oparte na zasadzie grawitacyjnego przepływu cieczy
• bytowo-gospodarcze: oczyszczające wyłącznie ścieki z gospodarstw domowych, czyli: wodę zużytą do kąpieli, zmywania i prania oraz wodę do spłukiwania misek ustępowych.

Przydomowa oczyszczalnia ścieków ma zastosowanie we wszelkiego rodzaju obiektach produkujących ścieki bytowe: dom jednorodzinny, hotel, zajazd, stacje benzynowe, biurowce, supermarkety. Ścieki bytowo-gospodarcze pochodzące z gospodarstw domowych to głównie woda zużyta do kąpieli, zmywania i prania oraz woda do spłukiwania misek ustępowych. Trzy pierwsze zwane są ściekami szarymi, czwarty zaś ściekami czarnymi. Udział ścieków z ustępów (czarnych) wynosi około 30 % całości ścieków z gospodarstw domowych. Zawierają one 50 % łącznej ilości fosforu, 90 % azotu i dużą część bakterii Coli.

ZASADY DZIAŁANIA

Oczyszczanie ścieków bytowo-gospodarczych w przydomowej oczyszczalni ścieków zachodzi w dwóch następujących po sobie etapach:

• podczyszczanie
• doczyszczanie

W osadniku gnilnym ścieki zostają wstępnie oczyszczone. Cząstki unoszące się w ściekach opadają na dno i tworzą osad. Osad ten ulega powolnemu procesowi fermentacji, w czasie, której cząstki zanieczyszczeń są rozkładane na substancje rozpuszczalne w wodzie oraz nierozpuszczalne substancje mineralne, które odkładają się na dnie osadnika. Na powierzchni ścieków w osadniku gnilnym tworzy się, tzw. kożuch (utworzony z zanieczyszczeń lżejszych od wody - najczęściej tłuszczów), czyli piana przy procesie fermentacji (w warunkach beztlenowych) różnych substancji zawartych w ściekach. Aby proces ten był skuteczny musi trwać co najmniej 3 dni - stąd wymaganie właściwej pojemności zbiornika w zależności od ilości podczyszczonych ścieków. Dobrze zaprojektowany i wykonany osadnik gnilny usuwa zawiesinę w około 60 - 75 %, BZT-5 w około 40-70 %. Ogólnie można przyjąć, iż ścieki na wylocie z osadnika są podczyszczone w około 65 %. Ścieki podczyszczone przepływają przez filtr do dalszego oczyszczania biologicznego. Gazy fermentacyjne wydostają się przez otwór dekompresyjny. Wewnętrzny filtr FAMILY ma za zadanie poprzez zatrzymywanie zawiesin, ochronę dalszej części instalacji przed zamuleniem.

DOBÓR OCZYSZCZALNI

Proces biologicznego podczyszczania odbywa się w sposób optymalny, gdy zapewnione jest trzy dobowe przetrzymanie ścieków w osadniku gnilnym. Jest to podstawa optymalnego doboru zbiornika: pojemność wprost proporcjonalna do ilości ścieków. Przyjmujemy, iż ilość ścieków jednego użytkownika (stałego mieszkańca domu) - wynosi 150 litrów na dobę.
n - ilość użytkowników
q - zużycie wody - ilość ścieków - 150 l

Pojemność osadnika = (n x 150 l) x 3

Np. Dom jednorodzinny, w którym mieszkają 4 osoby: Pojemność osadnika = (4 x 150 l) x 3 = 1800 litrów Dobieramy osadnik FAMILY 2000 i dla 6 osób: pojemność osadnika FAMILY 3000

UWAGA: Powyżej 12 mieszkańców przyjmuje się mniej niż 150 l na użytkownika - gdyż zwiększa się rola tzw. stałych źródeł ścieków. Np. zmywarka lub pralka zużywa taką samą ilość wody na 10 lub 15 mieszkańców itp.

LOKALIZACJA

Najważniejszym kryterium lokalizacji oczyszczalni jest odległość ochronna od wody gruntowej i ujęć wodnych.

Odległość ochronną od wody gruntowej definiuje się jako mierzoną w pionie odległość między źródłem zanieczyszczeń (poziom drenażu) a zwierciadłem wody gruntowej.

Eliminacja największej ilości mikroorganizmów zachodzi w błonie biologicznej i w nienasyconej glebie nad powierzchnią wody gruntowej. Aby stopień obumierania drobnoustrojów był zadawalający, odległość między rzędną drenu rozsączającego a najwyższym poziomem zwierciadła wody gruntowej nie powinna być mniejsza od 1,5 metra.
Stan zwierciadła wody gruntowej ulega w ciągu roku zmianom zależnie od położenia geograficznego i rodzaju gleby.

Odległością ochronną od ujęć wodnych nazywamy odległość między drenażem a studnią głębinową będącą jedynym źródłem wody pitnej powinna wynosić minimum 30m.

Inne kryteria lokalizacji przydomowych oczyszczalni ścieków:

• odległość od budynku: minimum 3 m (drenaż i osadnik)
• odległość od płotu sąsiada: minimum 3 m (drenaż i osadnik)
• odległość od drzewa: minimum 3 m (drenaż)
• maksymalna długość nitki drenażowej: 25 m
• grawitacja: 1,5 %

DRENAŻ

Drenaż rozsączający jest to układ drenów ułożonych pod powierzchnią terenu. Zadaniem drenażu jest równomierne (rozłożone na dużej powierzchni) wprowadzenie do systemu wstępnie podczyszczonych ścieków (oczyszczonych w 65 %) wypływających z osadnika gnilnego. Ścieki muszą dopływać do rowów drenarskich w bardzo małych dawkach. Jest to warunek ich dalszego skutecznego unieszkodliwienia. Dlatego też drenaż rozsączający musi mieć długość proporcjonalną do ilości ścieków i przepuszczalności gruntu - norma DIN 4261, PN-EN 12566-1:2000 JDT.

Przyjmuje się generalnie 12 mb drenażu na jednego użytkownika (stałego mieszkańca). Obciążenie hydrauliczne drenażu, w zależności od rodzaju gruntu, powinno zawierać się w granicach 0,012-0,004 m3/mb (od 4 do 12 litrów na metr bieżący na dobę).

UWAGA: Przy terenie podmokłym lub gruncie słabo przepuszczalnym pomnożyć wymiary drenażu przez 2. Przy gruncie bardzo przepuszczalnym podzielić wymiary drenażu przez 1,5. Jedna nitka drenażowa nie powinna przekraczać 20 mb. Powyżej 10 mieszkańców - na każdego dodatkowego użytkowania dodajemy 8 mb (zamiast 12 mb). Ogólna długość drenażu nie może przekroczyć 200 mb (a najlepiej nie więcej niż 120 mb).

Rura drenarska powinna być ułożona w rowie drenarskim o szerokości min. 50 cm. Może to być też łoże drenarskie, na którym ułożone zostaną nitki drenarskie w odstępnie min. 1,5 m jedna od drugiej. Rura drenarska przykryta jest geowłókniną, której brzegi zawinięte są do góry.

Geowłóknina ma za zadanie:

• chronienie rury drenażowej przed zamuleniem ziemią
• chronienie rury drenażowej przed korzeniami
• osłonę termiczną

Głębokość posadowienia drenażu rozsączającego:
OPTYMALNA: 40-50 cm
MINIMALNA: 35 cm
MAKSYMALNA: 80 cm

• zalecany spadek drenażu: 1 %
• odległość między rurami drenażowymi: 1,5 m
• szerokość rowu drenarskiego: 0,5 m
• maksymalna długość nitki drenarskiej 20 m
• rura drenażowa jest nacięta tylko na odcinkach prostych
• nitki drenażowe mogą być spięte w jeden system, mogą też być niezależne

OSADNIK GNILNY

Podstawowym zadaniem osadnika gnilnego jest zredukowanie stopnia zanieczyszczenia ścieków surowych wypływających z budynku. Przy najstaranniejszym doborze pojemności zbiornika - mogą wystąpić poważne różnice w stopniu podczyszczenia ścieków w różnych modelach osadników. Chodzi tu o różnice konstrukcyjne, większe lub mniejsze zaawansowanie technologiczne różnych wyrobów. FAMILY znajduje się w tym aspekcie zdecydowanie na czele dzięki bardzo istotnym rozwiązaniom.

Kalibrowany wylot; odpowiedni dobór pojemności osadnika ma zapewnić trzydobowe przebywanie ścieków. Naturą ścieków bytowo-socjalnych są jednak tzw. zatory hydrauliczne: nasilenie przepływu ścieków w pewnych godzinach (związane z rytmem życia domowników); tj. rano od 7 do 9, wieczorem od 18 do 21. w pozostałych okresach dopływ ścieków jest mały. Przy tak "zorganizowanych" uderzeniach ściekowych trudno jest utrzymać trzydobowy rytm. W osadnikach FAMILY jest to możliwe dzięki kalibrowanemu wylotowi.

Zawór dekompresyjny; w naszym osadniku gnilnym zawór ten (jak pamiętamy, umożliwiający wydostanie się gazów z osadnika do wentylacji budynku) znajduje się na płaszczyźnie równoległej wlotu. Dzięki temu położeniu nie może on ulec zatkaniu przez części stałe ścieków w momencie ich wpływu. W wielu istniejących na rynku polskim modelach osadnika, zawór ten znajduje się na zgięciu - i jest bardzo wrażliwy na zatkanie. Może to spowodować oprócz zamknięcia dekompresji, również zatkanie wlotu.

Wskaźnik zamulenia; jest założony w osadniku na prowadnicy - stąd duża łatwość manipulacji. Jest to istotne, gdyż wypełnienie kosza (puzzolana) należy przepłukać raz na 6 miesięcy. Inne udogodnienie: otwór kosza zlewa się z otworem wylotu osadnika - nie ma tu żadnych połączeń rurami. Daje to większą precyzyjność działania.
Nadbudowy; osadnik FAMILY jako jedyny na rynku posiada dostosowane do każdego modelu nadbudowy z przykrywami.

Poziom ścieków jest ustabilizowany; w osadniku FAMILY - ścieki wydostają się ze zbiornika bardzo powoli, poziom ich w zbiorniku podnosi się, aż do przelania przez zawór ujścia. W ten to sposób kalibrowany wylot nie spowodował wypływania ścieków. Tylko ten system może rzeczywiście zagwarantować 3 dobowe przetrzymanie ścieku, będące gwarancją ich podczyszczania. W innych wypadkach to tylko teoria.

Studzienka rozdzielcza JPR.
Studzienka JPR kontroluje napływ cieczy i rozprowadza ja równomiernie do każdej nitki drenażu - bez względu na natężenie wpływu i pochylenia studzienki.

Bardzo istotna innowacją technologiczną Studzienki JPR jest regulowany wpływ cieczy. Ścieki wydostają się ze studzienki rozdzielczej nie przez duży, (średnica 100) wylot - lecz przez mały otwór, którego wysokości można ustawić dowolnie. Ma to bardzo duże znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania drenażu. Przy dużym napływie ścieków do studzienki - ciecz zostaje przetrzymana wewnątrz - i rozprowadzona powoli do nitek drenażu. Regulacja poziomu wpływu pozwala na:

• utrzymanie równomiernego wpływu nawet w wypadku przypadkowego pochylenia studzienki
• utrzymanie jednakowych rzędnych początku drenażu przy instalacji kilku studzienek.

Kalibrowany wpływ stanowi też ostateczny filtr chroniący drenaż przed zatkaniem. Do studzienki rozdzielczej JPR przewidziana jest nadbudowa o wysokości 35 cm.

Studzienka zamykająco-napowietrzająca JPR.

Studzienka zamykająca JPR, z jednej strony ułatwia instalacje drenażu, z drugiej spełnia następujące funkcje:

• zamkniecie systemu
• natlenienie nitek drenażowych,
• kontrola przepływu cieczy,
• możliwość oczyszczenia drenażu.

Zamkniecie systemu.
Przed zasypaniem, a po ostatecznym wypoziomowaniu - POŚ powinna być "spięta", tzn. złączona od wyjścia ścieków z domu aż do końca drenażu. Studzienka JPR pozwala na połączenie niezależnych nitek w jedna całość: usztywnia to system oraz umożliwia przepływ powietrza i cieczy między nitkami drenażu.

Natlenienie nitek drenażowych.
Dzięki specjalnie skonstruowanemu wywietrznikowi w formie grzybka - Studzienka zamykająca JPR dostarcza powietrza (a co za tym idzie i tlen) do drenażu w każdych warunkach atmosferycznych. W odróżnieniu od studzienek innych firm - Studzienka zamykająca JPR pobiera powietrze od dołu, przez otwory, które nigdy nie będą zatkane liśćmi, lodem itp. Jak wiemy, tlen w drenażu jest niezbędny dla bakterii tlenowych, zaś ciąg powietrza - dla wentylacji całego ciągu oczyszczalnie.

Kontrola przepływu cieczy. Kontrola przepływu cieczy jest niezbędna w celu prawidłowego funkcjonowania drenażu. Dobrze jest sprawdzian ten przeprowadzić wlewając dużą ilość wody do Studzienki rozdzielczej JPR i obserwując poprzez Studzienkę zamykającą JPR przepływ cieczy na końcu drenażu. Jeśli w jednej ze studzienek nie ma przepływu - należy przeczyścić nitkę drenarską.

Możliwości czyszczenia drenów. Charakterystyczny kształt Studzienki zamykającej JPR nie jest przypadkowy. Łukowaty profil pozwala bowiem przepłukać lub wręcz przeczyścić nitkę drenażową. Ciecz dostająca się do drenażu zawiera zawiesiny (bardzo małe), które z biegiem czasu tworzą warstwę zanieczyszczenia na dnie drenażu, która z kolei może utworzyć zaporę i wyłączyć część rury z "pracy". Dlatego też wskazane jest regularne płukanie drenażu (przynajmniej raz do roku). Studzienka zamykająca JPR jest jedyna na polskim rynku studzienką zamykającą umożliwiającą tę czynność konserwacyjną.

GAMA URZĄDZEŃ

Szwedzkie przydomowe oczyszczalnie ścieków IN-DRAN

Infiltracja

Przed wprowadzeniem wody do złoża filtracyjnego, w separatorze osadu jest oddzielany tłuszcz i cząsteczki stałe. Separator osadu należy opróżniać w regularnych odstępach czasu, tak by uniknąć wycieków osadu.

Zanieczyszczenia zawarte w ściekach są rozkładane za pomocą flory bakteryjnej, która porasta powierzchnię filtrującą - błonę biologiczną. Wydajny rozkład wymaga dobrego doprowadzenia tlenu. W przypadku obciążenia powierzchni filtrującej zbyt dużą ilością zanieczyszczeń lub wody, efekt oczyszczania ulega pogorszeniu, a powierzchnia może ulec całkowitemu zapchaniu, blokując odpływ wody.

Ziemia pod instalacją spełnia funkcję filtra - stopnia polaryzującego, w którym jest zatrzymywany m. innymi fosfor. W celu umożliwienia odpływu wody do ziemi, wielkość instalacji filtracyjnej należy dostosować do aktualnego rodzaju gruntu. Grunt przepuszczalny taka jak np. żwir i piasek wymaga najmniejszej powierzchni, a gęstsze rodzaje gruntu, takie jak np. glina wymagają dużych powierzchni oraz specjalnego projektu i wykonania.

Moduły IN-DRÄN są układane w rzędzie, jeden za drugim, a nad nimi umieszcza się rurę rozsączającą. Cały ciąg jest zakrywany geowłókniną i zasypywany dostępną masą ziemi. Nie ma potrzeby montażu studzienki rozdzielczej, ponieważ instalacja jest zwykle wykonywana w jednym ciągu.

W odróżnieniu od zwykłej infiltracji, instalacja wykonana z modułów IN-DRÄN ma zawsze taką samą długość, bez względu na rodzaj gruntu. Zmiennym parametrem jest szerokość powierzchni filtrującej od 0,6 m w żwirze do około 5 m w glinie. W przypadku, gdy glina jest bardzo gęsta, czasami może być wymagany wylot ze złoża, patrz złoże ziemne.

Koszty kompletnej instalacji wykonanej w oparciu zwykłą filtrację są różne w zależności od lokalnych warunków, w przypadku instalacji IN-DRÄN zróżnicowanie kosztów jest niewielkie.

Instalację IN-DRÄN można wykonać praktycznie wszędzie.

Opis działania

Infiltrację można porównać do metody oczyszczania wykorzystywanej przez naturę i jest ona zwykle najwydajniejszą metodą lokalnego oczyszczania ścieków.

IN-DRÄN składa się z pofałdowanej geowłókniny stanowiącej materiał nośny dla bakterii, błony biologicznej, która rozkłada materiały organiczne w ściekach. Pomiędzy geowłókniną znajdują się elementy dystansujące wykonane z tworzywa termoplastycznego. Ścieki spływają do otwartych w górnej części kieszeni, przepływają przez błonę biologiczną, a następnie przez ziemię. Błona biologiczna jest zaopatrywana w powietrze z innych kieszeni.

IN-DRÄN tworzy bardzo dużą powierzchnię dla rozwoju błony biologicznej. Konstrukcja sprawia, że flora bakteryjna ma zawsze dostęp do tlenu, również w przypadku wystąpienia chwilowych spiętrzeń. Rozdział wody na powierzchnię filtrującą jest bardzo równy, co korzystnie wpływa na efekt oczyszczania. Właściwości te sprawiają, że zapotrzebowanie na powierzchnię można zmniejszyć o 50-70% w porównaniu ze zwykłą infiltracją.

1. Rura rozsączająca, 2. Ścieki, 3. Powietrze, 4.Włóknina, 5. Element dystansujący, 6. Ścieki, 7. Błona biologiczna, 8. Powierzchnia filtrująca.

ZALETY:

• - niskie koszty montażu i eksploatacji
• - niewielka powierzchnia zabudowy
• - pojedynczy drenaż tylko 6-10 mb !!!
• - możliwość rozbudowy
• - bez aktywatorów bakteryjnych i filtrów
• - sprawność w każdych warunkach gruntowych
• - najnowsza szwedzka technologia

Pakiet K44: ( 3 osoby )
- Osadnik gnilny SA 2000
- IN-DRÄN - 4 moduły
- PE 110 - rura rozsączająca 5,0 mb
- Nadbudowa - 8 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet K64: ( 4 osoby )
- Osadnik gnilny SA 2000
- IN-DRÄN - 6 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 7,5 mb
- Nadbudowa - 8 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet K84: ( 5 osób )
- Osadnik gnilny SA 2000
- IN-DRÄN - 8 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 10,0 mb
- Nadbudowa - 8 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet E44: ( 3-4 os. - możliwość rozbudowy )
- Osadnik gnilny SA 3000
- IN-DRÄN - 4 moduły
- PE 110 - rura rozsączająca 5,0 mb
- Nadbudowa - 6 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet E64: ( 4-5 os. - możliwość rozbudowy )
- Osadnik gnilny SA 3000
- IN-DRÄN - 6 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 7,5 mb
- Nadbudowa - 6 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet E84: ( 6 os. - możliwość rozbudowy )
- Osadnik gnilny SA 3000
- IN-DRÄN - 8 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 10,0 mb
- Nadbudowa - 6 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet E104: ( 8 osób)
- Osadnik gnilny SA 3000
- IN-DRÄN - 10 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 12,5 mb
- Nadbudowa - 6 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet F124: ( 10 osób )
- Osadnik gnilny SA 4000
- IN-DRÄN - 12 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 15,0 mb
- Nadbudowa - 10 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet F144: ( 12 osób )
- Osadnik gnilny SA 4000
- IN-DRÄN - 14 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 17,5 mb
- Nadbudowa - 10 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet F164: ( 14 osób )
- Osadnik gnilny SA 4000
- IN-DRÄN - 16 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 20,0 mb
- Nadbudowa - 10 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet G184: ( 16 osób )
- Osadnik gnilny SA 6000
- IN-DRÄN - 18 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 22,5 mb
- Nadbudowa - 12 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

Pakiet G204: ( 18 osób )
- Osadnik gnilny SA 6000
- IN-DRÄN - 20 modułów
- PE 110 - rura rozsączająca 25,0 mb
- Nadbudowa - 12 kręgów, pokrywa
- Geowłóknina 100 g/m2

ZESTAW EKOCENT 2200

Drenaż rozsączający ( do 5 osób mieszkających na stałe )

ZESTAW EKOCENT 3300

ZESTAW EKOCENT 2200 PAKIET

ZESTAW BIOEKOCENT 3300 PRO

niskoobciążeniowy osad czynny ( do 5 osób mieszkających na stałe )

ZESTAW BIOEKOCENT 4400 PRO

niskoobciążeniowy osad czynny ( do 10 osób mieszkających na stałe )